คุณ.. เป็นหนึ่งคนรึเปล่าที่ใช้ความคิดเพื่อแสวงหาความสุข

คิด.. ถึงสิ่งดีๆ

คิด.. ถึงที่คนที่รัก

คิด.. ถึงอนาคตที่สดใส

 

ที่พูดพล่ามมาทั้งหมดนี้ เพราะบล๊อควันนี้อยากจะระบายเรื่องเกี่ยวกัความคิดเนี่ยแหละค่ะ

เราเป็นหนึ่งคน ที่กินความเพ้อเจ้อฟุ่งซ่านเป็นอาหาร

ใครจะว่ามึน.. เมา.. งง.. เอ๋อ.. ก็ชิว เพราะเป็นแบบนี้แหละ ชีวิตถึงไม่ค่อยจะมีเรื่องเครียดกะคนอื่นเค้า

 

แต่ ณ เวลานี้.. เวลาที่แสนจะสำคัญที่สุดในชีวิตของคนหนึ่งคนกำลังจะมาถึง

ถึงเราจะชอบสวนกระแส บ้าทำตามใจตัวเองจนเกินเหตุ

แต่เรื่อง สอบเอนท์ คงไม่มีใคร แม้กระทั้งเรา จะสวนกระแส 'กูไม่สอบอ่ะ..' ใช่ไหมล่ะ

ครั้งหนึ่งในชีวิต.. ที่ได้เริ่มต้นใช้ชีวิตตามที่เราอยากเป็นในรั้วมหาวิทยาลัย

ครั้งหนึ่งในชีวิต.. ที่จะนำความภาคภูมิใจมาให้พ่อแม่ และวงศ์ตระกูล

ครั้งหนึ่งในชีวิต.. ที่เราจะได้เดินตามทางที่เราเลือกไว้.. ซักที

(ไม่ใช่จมปรัก ทนเรียนมัน13 14 วิชา แล้วใช้ในชีวิตประจำวันแค่ไม่ถึงครึ่งวิชา - -)

 

เรื่องเดิมตามทางที่เราเลือกไว้นี่แหละ เครียดที่สุดในชีวิตแล้ว

ตั้งแต่ขึ้น ม.5 มานี่ แทบจะไม่มีวันไหนหยุดคิดเรื่องนี้ได้เลยจริงๆ

คิด.. ถึงเรื่องความฝันที่อยากจะทำให้เป็นจริง

คิด.. ถึงเรื่องพรสวรรค์ที่ไม่เคยโผล่ออกมาจากตัว

คิด.. ถึงความสุขของครอบครัวในวันข้างหน้า

คิด.. ว่าระหว่าง ความฝัน กับ ความมั่นคง อันไหนสำคัญกว่ากันในชีวิต

คิด.. ว่าครอบครัวสำคัญที่สุด แต่ความฝันก็สำคัญไม่แพ้กัน

คิด.. ว่าความสามารถที่คิดว่าดีแล้ว มันดีพอ.. ในการเอามาหากินรึเปล่า

คิด.. คิดๆๆๆ

คิดจนสมองจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆอยู่แล้ว

เราเป็นแค่นักเรียน ม.5 ขี้เกียจๆคนนึง ไม่ใช่นักพยากรณ์ซักหน่อย

ไอ้คติที่คิดๆอยู่ประจำว่า 'อนาคตยังไงก็ต้องมาถึง.. จะเครียดไปทำไม'

แต่เรื่องเอนท์นี่ มันสำคัญ.. เพราะมันคืออีกครึ่งนึงของชีวิตเลยนะ T_T

(ยังคงพูดพร่ำอยู่ที่เดิม T___T)

 

คณะในหัวตอนนี้

วรสารศาสตร์ ธรรมศาสตร์, นิเทศน์ศาสตร์ ศิลปกร

- รัก และอยู่กับมันได้ตลอดชีวิต

- สบายตอนเรียน ลำบากตอนทำงาน

- พรสวรรค์ช่วยได้มากกว่าพรแสวง(ถ้าหัวคิดงานสร้างสรรค์ไม่ออก ยังไงก็ไม่ออกอยู่วันยันค่ำอ่ะ T_T)

- มีไม่กี่คนที่ประบความสำเร็จ

- เงินเดือนน้อย

- ตกงาน

- ครอบครัวลำบาก

 เป็นคณะที่มีนานับประการแห่งความไม่ดี ไหนจะเป็นคณะที่ตกงานมากที่สุด ไหนจะมีแต่ดาราเรียน
แต่ในเมื่อเคยลองงาน ติดเป็นคนชอบคิดอะไรแปลกๆ(รวมทั้งไม่แปลก)ในหัว 
ถึงจะไม่รู้เกี่ยวกับพวกนี้ทั้งหมด แต่จากผิวเผิน รัก! งานศิลปะแบบนี้เข้าอย่างจัง

 

อักษรศาสตร์ จุฬา, ศิลปศาสตร์ ธรรมศาสตร์

- เป็นคณะที่คิดว่าจะเข้าในตอนนี้

- รักวิชาภาษาไทยที่สุก ชอบภาษาอังกฤษแต่ไม่ค่อยเก่ง T_T

- เงินเดืิอนขึ้นอยู่กับความสามรถ

- คิดว่าพรแสวง ใช่ได้พอๆกับพรสวรรค์

- คิดว่ายังไงคงไม่ตกงาน(ไม่ได้จริงๆไปเป็นครูอยู่โคกอีเลิ้งก็ได้ 55) 

  เป็นเหมือนแสงสว่างวาบๆส่องมาที่ปลายทางอันมืดมอนของเราเลยคณะนี้
เนื่องจากเป็นคณะกลางๆระหว่างสายวิทย์กับศิลป์(หรอ?) เป็นคณะที่พอจะมีความมั่นคงอยู่บ้าง
ครอบครัวไฟเขียว และที่สำคัญชอบวิชาภาษาๆอยู่แล้วและทำให้ชิวในการอ่านหนังสือ
(แบบว่าไม่กุมขมับอ่านแบบไฟฟ้า สารเคมี ชีวโมเลกุลไรงี้ -..-) เอาเป็นว่าตอนนี้มุ่งสอบคณะนี้อย่างเต็มที่อ่ะ ^^

 

หมอ รามา,หมอ มช.

 - กรี้ดด แหวก(เพื่อ?)

- มั่นคง

- จบคณะนี้มา ทนๆเรียน โง่เช่นไรก็มีงานทำ

- กว่าจะเข้าได้แทบรากเลือก

- ตอนเรียนคงพูดบ่อยๆว่า 'ความสุขของชีวิตอยู่หนใด.. อ๋อ อีก10กว่าปี เราจบเรียนต่อๆๆ ทำงานๆๆๆ ตาย'(ไม่ทันใช้เงิน)

  เป็นหนึ่งในคณะที่ ..เคย.. คิดจะเข้า เพราะอาเกลี้ยกล่อม บอกว่าเรามีนิสัยอันเมตตากรุณปราณี อาพูดจริง!! เรเคยจะเข้าสังคมสงเคราะห์ด้วยถ้าบ้านรวย 55 5 เราชอบช่วยเหลือคนนะหนทางที่จะเดินไปช่วยเหลือคนนี่ช่างยากลำบากนัก คนที่ใชชีวิตชิวๆอย่างเราคงไม่ไหวหรอก เนอะ

 

สรุป ..ในห้วงความคิดยังกังวล..

- พรสวรรค์อยู่หนใด จะใช่ที่คิดรึเปล่า

-  ความมั่นคงในชีวิต

- ครอครัวในอนาต

- ตัดสินใจถูกแน่แล้วนะ ที่จะยอมสบายก่อนลำบาก

- ความขี้เกียจอันฝังเข้ากระดูกดำเมื่อไหร่จะหายไป

 

ถ้ายังคงจะบ่นต่อไป ยันตี 5 คงยังไม่จบ

เพราะขนาดนั่งคิด นอนคิด ดูทีวีคิด เล่นคอมคิด อัพบล๊อคคิด

ยังวนอยู่ในหัวนั่นไม่จบเลย T_T

สำหรับเอนทรี่เกี่ยวกับเอนท์อันที่แล้ว

ขอบคุณ.. หลายๆคนมากเลยนะคะ อยากบอกว่า คุณคือกำลังใจที่มีค่ามากสำหรับคนที่เคว้งคว้างอย่างเรา

เอนทรี่นี้ จขบ.ก้ยังคงเครียดเหมือนเดิม แต่น้อยกว่าเอนทรี่ที่แล้วนะ

เพราะตอนนี้เลือกคณะได้แล้ว ^^

ขอบคุณอีกครั้งค่า ยังไงถ้ามีคำแนะนำอีก

ก็ช่วยบอก แนะนำ ชี้แจง แถลงไข ให้เด็กบ้าคนนี้ฟังทีนะคะ

 

ก่อนจากกัน

พบกับเรื่องเครียดมานานแสนนาน

ขอตบท้ายด้วยสาวๆที่น่ารัก ที่บ้าอยู่ตอนนี้(ถ้ามีเวลาคงจะได้อัพเรื่องสาวๆอย่างเต็มเอนทรี่)

 

 2NE1

ทุเอนนี่วันๆ ทูเอนนี่วันๆ ตอนนี้บ้าเข้าขั้นโคม่า มาเดือนกว่าๆ(ยังไม่มีท่าทีว่าจะหายด้วย)

วงอะไร้ เพอยอด ร้องเยี่ยม และน่ารักได้ขนาดนี้ >

และสุดที่รักที่สุด ก็คือ..

 

CL /แอ๋วศรี/เจ้ซีแอล/แชรินอา/อาหมวยเล็ก

 

สาเหตุที่บ้าวงนี้ และเจ้คนนี้ไว้อัพเอนทรี่หน้านะคะ วันนี้จะยาวเกิน

 ขอบคุณเครดิทที่น่ารัก : play2ne1 / บนรูป / 2NE1TH, nate

 

วันนี้อัพยาวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ยังไงก็ฝันดีทุกคคนนะค้า

edit @ 6 Jan 2010 21:54:55 by LLbdko9N

Comment

Comment:

Tweet

อืม มม ..
เลือกคณะนี่ คิดหนักเลยนะคะ
แต่ป่านน่ะ
ไม่รู้จะเรียนอะไรนอกจากวิศวะแล้วจริง ๆ
ฮ่า ๆๆ
เหมือนเกิดมาก็เลือกเลยยังไงก็ไม่รู้ sad smile

ป่านว่า " ความฝัน " สำคัญมากเลยนะ
ถ้าไร้ซึ่งความฝัน
คนเราก็คงไม่มีความต่าง..

คิดถึงอนาคตเป็นเรื่องดี
แต่ถ้ามันเหนื่อยเกินไป
ก็ลองหยุดสักพักก็ดีนะคะ
พักผ่อนสมอง และร่างกายบ้าง

ท้ายที่สุดแล้ว
ไม่ว่าจะได้เรียนคณะอะไร..
สิ่งที่เราชอบน่ะ
ป่านว่ายังไง เราก็จะยังชอบมันอยู่เหมือนเดิม..
อืม.. มึน เฮ่อ ๆ
พี่นิ้วกลมเคยบอกว่า
" เราไม่เคยไม่มีเวลาให้สิ่งที่เราชอบ "
นั่นสิเนอะ.. ต่อให้เรายุ่งแค่ไหน
เราก็จะพยายามเจียดเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

ลงรูปได้เยอะจังเลย
พอจะอธิบายแบบง่าย ๆ ให้ฟังหน่อยได้มั้ยคะ
คือ.. ป่านพยายามมาหลายทีแล้ว
แต่มันก็ยังทำไม่ได้ซักทีไม่รู้ทำไม
แต่ถ้าไม่ค่อยว่างก็ไม่เป็นไรนะคะ

ตั้งใจอ่านหนังสือมาก ๆ นะ
กำลังมีอยู่รอบตัว..
และก็มีอยู่ตรงนี้อีกหนึ่งคน!!
เ ย้ ~ (^0^)v

#4 By ป่ า น ,, on 2010-01-15 15:56

ขอบคุณที่แวะไปฟังเพลงที่บ้านนะค่ะ

อ่าน entryนี้ .. แล้วทำให้นึกถึง ตอนเรียน ม.ปลาย
เครียด แล้วก็กลัวมาเรื่องการเอ็นทรานซ์
อีกอย่างที่มีปัญหา ก็คงจะเป้นการเลือกคณะนี่ละ

ยังไงก็ ... สู้ๆนะค่ะ big smile

#3 By better2together on 2010-01-14 18:37

จะติดที่ไหนไม่สำคัญ
จงอย่าทิ้งความฝันที่มีอยู่
แม้จะพบเจอกับอะไรที่ไม่คาดคิด
จงหยิบสิ่งเหล่านั้นมาเป็นบทเรียน

ขอบคุณที่แว๊ะไปเยี่ยมนะค๊ะ
พี่เอาใจช่วยนะ
อย่าเครียดไปเลย
สุดท้ายหนทางทั้งหมด
เราเองเป็นคนเลือก
ปล่อยให้สบายๆๆ
แล้วทำให้ดีที่สุดก็พอแล้วแหละ

ปล.ขอแอดไว้อีกคนเพื่อติดตามนะจ๊ะconfused smile
ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะค่ะ
ขอให้น้องโชคดีในเส้นทางที่เลือกนะจ๊ะ

#1 By Coffee Break on 2010-01-13 21:01